Kompresör İstasyonu

Petrol ve gaz endüstrisi iki ana tip kompresör kullanır: pistonlu ve vidalı.
Doğal gaz pistonlu kompresörü, gazı sıkıştırmak için pistonları ve pozitif yer değiştirmeyi kullanır. Gaz manifolda girer, sıkıştırma silindirine akar ve daha sonra daha yüksek bir basınçla boşalır.
Videoda, 3-kademeli pistonlu kompresörün iç işleyişini ve akış yolunu gösteriyoruz. Kompresörün giriş akışı veya "emme tarafı" 30 psi ve 80 derece F'de başlar. Giriş temizleyicisine girer ve tüm serbest sıvılar dışarı düşer. Pistonlu kompresörde üç sıkıştırma aşaması vardır.
Sıkıştırmanın ilk aşamasında pistonlar gazı 155 psi'ye sıkıştıracak ve sıcaklık 260 derece F'ye yükselecektir. İlk aşamadan çıkarken ara soğutucuya girer. Bu, gazı 120 derece F'ye kadar soğutur.
Gazın sıkıştırılmasıyla birlikte ısıtılıp soğutulması, gazdan daha fazla sıvının düşmesine neden olur. Buradan sıvıların düşebilmesi için başka bir yıkayıcıya girer.
Sıkıştırmanın ikinci aşaması basıncı 490 psi'ye çıkarır ve sıcaklık da 270 derece F'ye kadar ısınır. Buradan sıcaklığı 120 derece F'ye düşürmek için soğutucuya geri döner. Daha fazla basınç ve soğutmayla daha fazla sıvı olur. son yıkayıcıda düşmek.
Sıkıştırmanın üçüncü aşaması, basıncı 1200 psi ve 240 derece F'ye çıkarır. Bir kez daha, sıcak gaz soğutucudan geçecek ve 120 derece F'de tahliye noktasından çıkacaktır. Bazı üreticiler sıkıştırılmış gazı son bir yıkayıcıdan geçirecektir. kalan sıvıların düşebileceği bir yer sağlamak.

Vidalı kompresör, gazı sıkıştırmak için birbirine geçen iki sarmal vida veya rotor kullanır. Gaz emme tarafına girer ve dişlerin arasından hareket eder. Bu şekilde sıkıştırılır ve bu sıkıştırılmış doğal gaz daha sonra boşaltma tarafından daha yüksek bir basınçla çıkar.
Vidalı kompresörler genellikle VRU gibi daha düşük basınç ve daha düşük hacim için kullanılır.

Bazen çarklı kompresörler veya radyal kompresörler olarak da adlandırılan santrifüj kompresörler, dinamik eksenel simetrik iş emici turbo makinelerin bir alt sınıfıdır. Rotor/pervane boyunca sürekli akışkan akışına enerji ekleyerek basınç artışı elde ederler.
Santrifüj kompresörlerin sunduğu başlıca faydalar şunlardır:
●Santrifüj kompresörler, yüksek akış ile düşük enerji tüketiminin optimum kombinasyonunu sağlar, büyük akışlar için spesifik enerji gereksinimlerini azaltır ve ISO 8573-1 standardına göre Sınıf 0 Yağsız hava kalitesi sağlar.
●Çok kademeli sıkıştırma yöntemi, kademe başına daha yüksek basınç oranıyla havayı diğer yöntemlere göre nispeten daha soğuk tutar. Daha düşük hava sıcaklığının sıkıştırılması verimli olur ve maksimum makine güvenilirliği sağlanır.
●Daha az sürtünme parçası ve minimum korozyon için epoksi kaplı hava yoluna sahip yüksek kaliteli paslanmaz çelik soğutucular sayesinde daha uzun servis aralıkları.
●Su manifoldları, Yatay bölünmüş dişli kutusu ve entegre bileşenler gibi basitleştirilmiş bağlantı sayesinde daha hızlı bakım; ana şaftta yağlama sistemi veya harici alet hava bağlantısına gerek yoktur.
●Daha uzun ömür, daha az mekanik kayıp ve daha düşük gürültü için üstün AGMA Q13 kaliteli dişliler (uçak kalitesi). Tam bireysel bileşen değiştirilebilirliği mevcuttur.
●Özel geriye eğik pervane tasarımı, %35'e varan kısma oranıyla çalışma esnekliği sunar.
●Optimum akış kontrolü için hassas konumlandırma sunan hassas Servo motor kontrollü Giriş Kılavuz Kanatları.
●Çalışma parametrelerinin uzaktan izlenmesi ve kontrolü, çalışma süresini en üst düzeye çıkarmak için mobil cihazlardan uyarı alınması.
●Daha düşük toplam sahip olma maliyetiyle sınıfına göre kompakt ve hafif ünite.

Yönlendirilmiş Denetim ve Bakım (DI&M) Programı, kompresör istasyonundaki bileşenlerin sızıntısını bulmak, tespit etmek ve onarmak için uygun maliyetli bir yöntem kullanmanızı sağlar.
Program, sızıntıların belirlenmesi ve miktarının belirlenmesine yönelik temel bir araştırmaya odaklanıyor.
Öncelikle sızıntı yapan bileşenlerin onarılması için onarımlar gerçekleştirilir. Ancak onarımlar, onarımı karlı olan bileşenler üzerinde gerçekleştirilir, dolayısıyla uygun maliyetli faydalar sunar.
Aynı şekilde bunlar sızıntı potansiyeli en yüksek olan bileşenlerdir.
Bu araştırmadan sonra daha önce yapılan araştırmalardan elde edilen verilere dayanarak başka araştırmalar da yapılabilir. Bu anketler, operatörlerin gelecekte sızıntı yapma potansiyeli olan ve belki de düzeltilmesi daha karlı olabilecek bileşenlere odaklanmasına yardımcı olur.

DI&M programının bir kısmı sızıntı tarama tekniklerinin yanı sıra sızıntı ölçüm tekniklerinin kullanımını içerir.
İşte bunlardan herhangi birinin ayrıntılı dökümü.

1. Sabun Köpüğü Taraması
Bu, sabunun gevşek bağlantı parçalarını ve bağlantıları bulmak için kullanıldığı ucuz ve hızlı bir sızıntı tarama tekniğidir. Sızıntıyı durdurmak için gevşek bağlantı parçaları hemen sıkılabilir.
Ancak süreç, dişli bağlantılar da dahil olmak üzere küçük bileşenlerin üzerine bir sabun çözeltisinin püskürtülmesiyle başlar. Bu teknik, sızıntıların giderilmesine ve onarımın sıkılığının doğrulanmasına yardımcı olur.
Öte yandan, sabunlama tekniği operatörlerin 100 bileşeni kontrol etmesinin bir saatini alabiliyor.
2. Elektronik Tarama Tekniği
Bu teknik, gaz sızıntılarını kontrol etmek için elde taşınan küçük gaz dedektörlerinin kullanılmasını içerir.
Bu süreçte koklama cihazları da kullanılabilir.
Proseste kullanılan gaz dedektörleri ise ısıl iletkenlik ve katalitik oksidasyon sensörlerine sahiptir. Bu sensörler belirli gazların mevcut olduğunu algılar. Bu yöntem ayrıca sabunlama tekniği kullanılarak taranamayan daha büyük açıklıklar için daha çok tercih edilir.
Ancak elektronik eleme tekniği ile saatte 50 bileşen kontrol edilebilmekte, bu da sabunlama tekniğinin daha hızlı yapılmasını sağlamaktadır.
3. Organik Buhar Analizörleri (Ovas) ve Toksik Buhar Analizörleri (Tvas)
Organik Buhar Analizörleri (OVA'lar) ve Toksik Buhar Analizörleri (TVA'lar) gibi hidrokarbon dedektörleri, sızıntıların tespitinde faydalı cihazlardır.
Yeni başlayanlar için OVA'lar, organik buharların konsantrasyonunu 9 ila 10,000 parça/milyon (ppm) aralığında ölçen alev iyonizasyon dedektörleridir (FID).
Öte yandan TVA'lar, organik buharların ve 10000 ppm'nin üzerindeki konsantrasyonların ölçümüne yardımcı olmak için fotoiyonizasyon dedektörünü (PID) FID ile birleştirir.
4. Kızılötesi Kameralar
Kızılötesi kameralar aynı zamanda kompresör istasyonundaki bileşenlerde gaz emisyonu olduğunu da tespit edebiliyor. Bu kameralar, taranan bölgeleri gerçek zamanlı olarak hareketli görüntüye dönüştürerek çalışır.
Bu amaçla, bu gazlar kızılötesi ışığı emdiğinden gaz bulutlarını görünür hale getirir.
IR kameralar bileşenlerin hızlı taranmasına yardımcı olur, dolayısıyla bir saat içinde yüzlercesi taranabilir.
Ayrıca, kapalı veya yükseltilmiş alanlarda bulunan bileşenler, görüş mesafesi içinde erişilebilir bir konumdan uzaktan görüntülenebilir.

Kompresör istasyonunun bileşenlerindeki sızıntının tespit edilmesinin yanı sıra, bu bileşenlerden kaynaklanan sızıntıların hacminin ölçülmesi de önemlidir.
Bu sızıntıları ölçebilme yeteneği, kaynakların ve insan gücünün onarılması en karlı olan önemli sızıntılara yönlendirilmesini sağlayacaktır.
Güvenebileceğiniz bazı sızıntı ölçüm teknikleri şunlardır:
1. Toksik Buhar Analizörleri (TVA'lar)
Toksik Buhar Analizörleri (TVA'lar) kütlesel sızıntı oranını tahmin etmeye yarar.
Daha sonra ppm cinsinden konsantrasyon ölçümü, korelasyon denklemi yardımıyla kütle emisyon oranına dönüştürülür.
Bununla birlikte, korelasyon denklemleri belirli bir sahaya uygun hale getirilmediğinden bu ölçümün bir dezavantajı vardır.
2. Torbalama Teknikleri
Bu teknikler, ekipman sızıntısının bir sonucu olarak kütle emisyonlarının ölçülmesine yardımcı olur.
Burada, nitrojen veya başka herhangi bir inert taşıyıcı gaz bilinen bir akış hızı kullanılarak torbanın içinden geçirilmeden önce, sızıntı yapan bileşeni veya onun açıklığını kapatmak için bir torba kullanılır.
Taşıyıcı gaz dengeye ulaştığında torbadan gaz örneği alınır ve metan konsantrasyonu ölçülür. Torba üzerinde bulunan numunenin metan konsantrasyonunun yanı sıra taşıyıcı gaz akış hızı da kütle emisyon hızı hesaplamasında kullanılır.